Dzisiejsza Uroczystość Objawienia Pańskiego, zwana w tradycji Trzema Królami, ma za zadanie podkreślenie faktu, że Zbawienie człowieka przez Boga w Jezusie Chrystusie jest skierowane do wszystkich ludzi wszystkich czasów. Owszem jest prawdą, że wieść ta wyszła z Izraela i stała się faktem w stajni betlejemskiej, w zapadłej wiosce Judzkiej, bo właśnie w ten sposób Bóg przygotował swoje przyjście na ziemię, wiążąc je z historią i kulturą Izraela, najbardziej podatną na głos Boga. Prawdę o wybraństwie Izraela i jego misji dla całego świata podkreśla dzisiejsze 1 czytanie: „Powstać, świeć Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą (…). I pójdą wszystkie narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu”. W czytaniu tym mowa jest również o prawdziwej mądrości, utożsamianej ze słynną mądrością wschodu, do której ze swymi bogatymi darami przychodzą najmożniejsi i najważniejsi królowie oraz mędrcy świata. Ewangelia streszcza to przesłanie w wydarzeniu przybycia trzech króli ze Wschodu prowadzonych przez gwiazdę (światło z góry) do stajni betlejemskiej, by tam pokłonić się i w ten sposób oddać hołd prawdziwej mądrości Bożej. Tradycja nazwała ich królami, a w rzeczywistości może chodzić o mędrców poszukujących prawdziwego celu i sensu życia, o prawdziwych monarchów wiedzy, którzy wiedzą że z Bogiem należy wiązać swe życie. W ich osobach, tradycyjnie trzech świętych postaciach: Melchiora, Kacpra i Baltazara, należy widzieć oddanie pokłonu pokorze i mądrości życiowej związanej z planami Bożymi, które sprawiły że Bóg stał się jednym z nas w osobie Bożej dzieciny Jezusa. Ich liczba, różna rasa (Kacper z reguły jest przedstawiany jako murzyn, Baltazar rzadziej jako reprezentant Azji), pochodzenie z mądrości słynącego Wschodu (np. królowa Saba) podkreślają powszechność i rozległość tego posłania. Poprzez to dzisiejsze święto Kościół odsłania inny aspekt Bożego Narodzenia: jego powszechność, czyli objęcie zbawieniem wszystkich ludzi, oraz ponadczasowość, czyli ogarnięcie nim ludzi wszystkich czasów, więc także nas, ludzi XXI wieku. Jutro, 9 stycznia, przypada uroczystość Chrztu Pańskiego, która kończy oficjalnie okres Bożego Narodzenia. Jezus jest już w wieku 30 lat, gotowy do swej misji publicznej głoszenia dobrej nowiny o Królestwie Bożym. Potrzebuje do tego specjalnego potwierdzenia z góry i namaszczenia Duchem Świętym, co staje się faktem w dzisiejszej uroczystości. Jej teksty mówią o teofanii (po grecku: theos, znaczy Bóg, fanei, znaczy objawienie się), czyli ukazaniu się całej Trójcy Osób Boskich, które potwierdzają posłannictwo Jezusa Chrystusa: oto głos (Boga Ojca) z nieba potwierdza Jego synostwo i misję zbawczą, ukazuje się gołębica (znak działania Ducha Świętego) i sam Jezus otrzymujący z rąk Jana Chrzciciela chrzest. W ten sposób sam chrzest, dotychczas znak nawrócenia, przybiera w Jezusie całkiem nową jakość zbawczą, a mianowicie, udział w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Pamiętajmy o tym wspominając własny chrzest otrzymany w imię Jezusa Chrystusa. Szczęśc wam w tym Boże! Ks. Ryszard